Hoe kan ik mijn ruwvoeder kwalitatiever maken en kosten besparen?

Melkveehouders moeten meer vertrouwen hebben in hun goed geteelde ruwvoeders. Krachtvoeder is belangrijk in het rantsoen, maar heel wat bedrijven kunnen hierop besparen, zonder in te boeten aan productie of de gezondheid van de koeien te schaden. 
Inagro zet je graag op weg. 

Het rantsoen van West-Vlaamse bedrijven bij Inagro bevat gemiddeld 5,5 kg DS graskuil. Dit is ook zeker gewenst, mits de kuil niet meer dan 280 g RC/kg DS bevat. Dit wordt aangevuld met 8,5 kg DS maiskuil, 2 kg DS perspulp en voederbieten en 2 tot 3 kg eiwitcorrectie, zoals sojaschroot. 

Een gemiddelde graskuil bevat per kg DS ongeveer 900 VEM, 17% ruw eiwit, 70 DVE, 25 OEB en 250 g ruwe celstof. Bij graskuil is er veel variatie.
Kuilmais is stabieler en bevat gemiddeld per kg DS 960 VEM, 7% ruw eiwit, 47 DVE, -30 OEB en 170 g ruwe celstof. Als we met die goede ruwvoerkwaliteiten een rantsoen samenstellen, komen we al snel aan een gemiddelde energie-inhoud van 950 VEM.

Erfelijkheid bepaalt deels het vet- en eiwitgehalte in de melk die een koe produceert, maar het rantsoen heeft ook een belangrijke invloed. Wetenschappelijk onderzoek toonde al aan dat het vetgehalte in de melk sterk daalt als er pensverzuring optreedt. Voldoende structuur via het ruwvoederrantsoen is dus noodzakelijk. 

Vlaamse melkveehouders mengen al langer een groot aandeel goede graskuil in het rantsoen. Uit onderzoek van ILVO naar de structuurwaardering blijkt dat de ruwe celstof in graskuil meer prikt in de pens dan die in maiskuil. Zo biedt een rantsoen met graskuil die voldoende ruwe celstof bevat minder kans op pensverzuring bij de melkkoe.   

In Noord-Frankrijk en Wallonië wordt minder graskuil en tot 10 kg droge stof uit maiskuil gevoederd. Zij halen hun structuur uit stro.